توصیه های راهبردی بــــرای کاهش قتل و خشونت

به گزارش سرویس حوادث جام نیـوز، خشونت یک بیماری همه‌گیر و در حال گسترش است که هسته اصلی این راهبرد، مشارکت همگانی جامعه در رویارویی مستقیم با رفتار خشونت‌آمیز و پرداختن به عوامل زیربنایی بر مبنای کاهش آمار قتل و خشونت در جامعه است. بر این اساس هیچ راه حل واحدی وجود ندارد؛ درعوض جامعه به همکاری با یکدیگر برای انجام یک رویکرد گسترده به کاهش خشونت، نیاز دارد. به منظورکاهش خشونت بویژه قتل می‌تواند مداخلات کوتاه مدت را تحت تأثیر قرار دهد و سطح فعلی خشونت یا راه حل طولانی‌مدت را تحت تأثیر عوامل اجتماعی و عوامل فردی که ایجاد خطر می‌کند و پتانسیلی برای رفتار خشونت‌آمیز هستند، حفظ کند.

 

   الف) پیشگیری، بالاترین اولویت

پاسخ دراز مدت به کاهش خشونت و پایین آوردن آمار قتل، یک پیشگیری است. رویکرد پیشگیرانه هزینه کمتر و تأثیر بسیار بیشتر از هر چیز دیگری دارد. نتایج رویکرد پیشگیرانه بسیار فراتر از گسترش آمار قتل پایین است، زیرا عوامل خطر به هم مرتبط هستند و رویکرد پیشگیرانه مشکلات متعدد جامعه را مورد خطاب قرار می‌دهد. برنامه‌های پیشگیرانه موفقیت‌آمیز در بهبود نتایج تحصیلی، اقتصاد پویا، بهداشت بهتر و به نسبت آن سبب کاهش خشونت می‌شود.


    ب) پایان دادن به خشونت نیازمند توانبخشی

برای افرادی که در چرخه فعالیت‌های بزهکاری و جنایی گرفتار شده‌اند، اغلب توانبخشی، پاسخی برای پایین آوردن به خشونت است.به طور معمول توانبخشی به معنی پرداختن به مشکلات، پیش از تمایل نشان دادن افراد به بزهکاری است که از جمله آنها آموزش و پرورش، آموزش مهارت‌های شغلی و درمان مواد مخدر است. این بدین معناست که در پرداختن به عواقب سابقه کیفری، از جمله از دست دادن برخی از حقوق مدنی، رد صلاحیت از برخی خدمات دولتی و موانعی در مسیر استخدامی را می‌توان به آن افزود.


  توصیه‌ها/ راهبردهای تأییدکننده این است که برگشت سریع از روند فعلی در قتل و تحلیل و حل دراز مدت مشکلات جامعه لازم است. افزایش خشونت منجر به قتل، نیاز ویژه به تلاش‌های هدفمند برای رسیدگی سریع رفتار خشونت‌آمیز و حل و فصل قتل و خشونت دارد. این امر هماهنگ با تلاش جامعه از جمله طرحی برای رفاه به‌منظور بالا بردن شرایط اجتماعی و اقتصادی در سراسر کشور که در حال حاضر در جریان است. اقدامات توصیه شده به 2 دسته عمده تقسیم می‌شوند:کوتاه مدت و سریع: این توصیه‌ها نیاز به اجرای سریع و کامل برای نجات زندگی انسان‌ها، دارد و سپس به منظور امن نگه داشتن جامعه استفاده شود و ادامه یابد.بلند مدت: اقدامات دیگری که پرداخت به آن مدت بیشتری را می‌طلبد، عوامل اساسی پشت خشونت، قتل و کشتار است که نتایج آن در طول چندین سال نشان داده خواهد شد. این توصیه ­ها به پیشگیری از رفتار خشونت‌آمیز می‌پردازند. در حال حاضر توانبخشی آنها درگیر خشونت است و اقدامات خاص، طراحی شده تا به عوامل خطر مانند مواد مخدر و خشونت خانگی، رسیدگی کند. در حالی که این اقدامات برچسب بلند مدت دارند، اجرای این توصیه‌ها باید از هم‌اکنون آغاز شود.


  کوتاه مدت و فوری:برای کاهش سریع آمار قتل در جامعه، بالاترین اولویت راهبردها این است که علاقه و تمایل به قتل و کشتار را تحت تأثیر قرار بدهند و سلاح‌های سرد را در سطح جامعه کنترل کنند.


  توصیه اول:/ هدف، قتل میان مردان جوان بالغ: جامعه، از مردان جوان (سنین 18 تا 35 سال) تشکیل شده است، که برای معاشرت در گروه‌ها تمایل نشان می‌دهند و ممکن است به رفتار غیر قانونی و خشونت‌آمیز کشیده ‌شوند، که به طور مستقیم منجر به قتل می‌شود.در حالی که این گروه‌ها ممکن است به صورت سازمان دهی نشده باشند. واقعیت در خیابان است که آنها توسط گروه‌های پویا که اغلب همراه با خشونت بیش از توهین و بی‌احترامی است را تشدید می‌کنند. این گروه‌ها قوانینی را وضع می‌کنند که تأثیر آن بر جوانان نسل‌های آینده، نشان داده می‌شود، که شروع به تشکیل گروهای مشابهی در دبیرستان خواهند کرد.


  توصیه دوم:/ جمع‌آوری اسلحه‌های غیرقانونی موجود در خیابان: خشم و خشونت به آسانی به قتل می ­انجامد، تعداد بسیار زیادی سلاح سرد غیر قانونی در سطح جامعه وجود دارد و دسترسی بسیاری از مردم به سلاح سرد زیاد است. در حالی که نباید داشته باشند.باید به‌صورت فزاینده­ ای، افرادی را که با استفاده از سلاح سرد مرتکب جرم می‌شوند، هدف قرار دهد و این اطمینان حاصل شود که مجرمین با سلاح گرم دستگیر شده و از سطح جامعه حذف خواهند شد.


   دراز مدت/ جلوگیری از قتل‌های آینده، نیاز به یک سری از مشکلات اساسی و عوامل خطر شناسایی شده در این حوزه دارد. در حالی که اقدامات برای کاهش آمار قتل نمی‌تواند به تأخیر بیفتد تا جامعه تمام مشکلات اجتماعی خود را حل کند. تلاش جدی برای کاهش خشونت باید شامل تلاش‌های مداوم و قدرتمند برای مقابله با عوامل خاصی که اغلب به رفتار خشونت‌آمیز منجر می‌شود، باشد.


  توصیه سوم:/ اقرار کردن و پرداختن به خشونت: چرخه خشونت در جامعه به پایان نخواهد رسید و تا زمانی که شکاف‌های فرهنگی و احساس ناامیدی، مسبب خشونت هستند ادامه خواهد داشت.


  توصیه چهارم:/ تأمین مالی برنامه‌های موفق: اگر کاهش آمار قتل و خشونت جدی است، باید به‌طور چشمگیری بودجه اختصاص داده شود برای برنامه‌های موفق و گسترش آنها، تا جایی که مناسب و لازم است، افزایش دهند. تلاش‌های پیشگیرانه با هزینه مالی مواجه هستند، اما بازگشت عظیمی در سرمایه‌گذاری فراهم می‌کنند. تلاش‌های موفقیت‌آمیز برای کاهش خشونت اغلب محدود به تعدادی هستند که می‌توانند در چرخه مالی آینده به نفع برنامه‌های امتحان نشده، خدمت یا حذف شوند.
  توصیه پنجم:/ارائه الگوهای قوی از نقش مثبت مردها: جامعه باید بیشتر به ارائه الگوهای قدرتمند از نقش مرد، برای مردان جوان در جامعه بپردازد، بویژه برای کسانی که در حال حاضر فاقد پدر مثبت در زندگی خانوادگی خود هستند. زیرا قتل در درجه اول یک عارضه و پدیده مردانه در جامعه است. مشاوره می‌تواند به این مردان جوان نه فقط از نظر علمی، بلکه به‌صورت حرفه‌ای کمک کند و می‌تواند آنها را به بخش مثبت جامعه تبدیل کند و به الگوهای مثبت برای سایر افراد جامعه تبدیل شوند.


   توصیه ششم:/ بهبود فرصت‌های اقتصادی: جامعه نیاز به شکستن چرخه فقر و محرومیت با فراهم آوردن فرصت و منابع اقتصادی بیشتر، مخصوصاً برای جوانان، دارد. آموزش مهارت‌های شغلی، یک سیستم حمل و نقل عمومی است که شغل و نیروی کار را به یکدیگر متصل می‌کند و دسترسی به مشاغلی که دستمزد در حد حیات می‌پردازند مورد انتقاد است.


  توصیه هفتم:/  بهبود روابط بین اجرای قانون و جامعه: باید تلاش‌های خود را برای اجرای تکنیک‌های پلیسی جامعه محور، با استفاده از مدل‌های موفقیت در جامعه سرعت بخشید. برای بسیاری از مردم در بسیاری از محله‌ها، اجرای قانون به‌عنوان یک شریک یا محافظ، دیده نمی‌شود. برای تغییر این نگرش نسبت به پلیس، جامعه و اجرای قانون برای رسیدگی به آمار قتل و خشونت، باید با هم کار کنند.


  توصیه هشتم:/ پرداختن به فرهنگ خشونت: جامعه به فرهنگ و احترام بیشتر به دیگران و ارزش‌های زندگی در سطح بالا، نیاز دارد. کار مسئولان شهری مبتنی بر توسعه ایمانی و اعتقادی و جامعه مبتنی بر مشارکت است، باید با تلاش‌های سازمان‌های مذهبی و ائتلاف‌های متعهد که با هم برای تعامل با جامعه کار می‌کنند و بی‌پرده از زور و اجبار در برابر خشونت صحبت می‌کنند و در طرح‌های ضد خشونت شرکت می‌کنند، هماهنگ باشد.


  توصیه نهم:/ تفاوت قائل شدن بین قاچاقچیان و سوداگران مواد مخدر از مصرف کنندگان: بازار مواد مخدر، یک معضل در جامعه است، که موجبات اعتیاد را فراهم می‌کند و به خشونت و قتل تشویق می‌کند. قاچاقچیان مواد مخدر باید مورد هدف قرار گیرند و مجازات شوند و مصرف‌کنندگان مواد مخدر باید معالجه شوند.


- نظام عدالت کیفری باید در درجه اول تلاش برای اجرای قانون قاچاقچیان مواد مخدر به جای مصرف کنندگان، متمرکز شود.


- وزارت بهداشت و درمان و اداره سلامت روان باید به تلاش جامعه برای فراهم کردن امکان معالجه بیشتر برای کسانی که در حال حاضر به مواد مخدر اعتیاد دارند و برنامه‌های پیشگیرانه موفقیت‌آمیز برای جلوگیری از معتاد شدن مردم، منجر شود.
  توصیه دهم:/ پرداختن به خشونت خانگی: برنامه‌های مؤثری برای کمک به کودکانی که شاهد خشونت بودند و برنامه‌هایی برای مداخله در وضعیت‌های بالقوه خشونت خانگی مرگ آور، دارد. مشکل اینجاست که این برنامه‌ها برای رفع نیازهای جامعه، به اندازه کافی بودجه دریافت نمی‌کنند. جامعه به اولویت‌بندی در بودجه‌اش نیاز دارد زیرا خشونت یک رفتار آموختنی است و در اغلب موارد خشونت در خانه آموخته می‌شود.


- نهادهای مبتنی بر مذهب و اعتقاد باید به‌طور کامل از طرح‌های موجود پیشگیری خشونت خانگی و مداخله برای برآوردن نیازهای جامعه، حمایت کنند و توسعه یابند.


- معاونت پیشگیری و مبارزه با جرم قوه قضائیه باید به‌صورت مداوم آموزش قضایی در مسائل خشونت خانگی برای همه قضات را اجباری کند.


  توصیه یازدهم:/ کمک به موفقیت کودکان در مدرسه: کودکان هستند که درس خود را نیمه تمام رها می‌کنند. این یک نگرانی ویژه است، زیرا تحصیلات به ایجاد درگیری، انتقاد می‌کند و زندگی هدفمندی را توصیه می‌کند. تحصیلات ضعیف و سطح پایین سواد، از عوامل خطرآفرین در فعالیت‌های مجرمانه و رفتار خشونت‌آمیز هستند، آمار ترک تحصیل در دبیرستان در میان کسانی که زندانی هستند، مصداق این امر است.


 توصیه دوازدهم:/ توانبخشی زندانیان و زندانیان آزاد شده: مجرمین باید مجازات شوند. با این حال، افرادی که به زندان رفتند و بدهی خود را به جامعه، پرداخت کردند، موانعی برای ورود مجدد آنها به جامعه وجود دارد: مانند تشویق به انزوا، ناامیدی و در آخر بازگشت به فعالیت‌های ضد اجتماعی، خشونت و چرخه جرم، را در پی دارد. موانع کمتر برای ورود مجدد و خدمات انتقال برای مجرمین آزاد شده می‌تواند به کاهش خشونت در جامعه، کمک کند. برای کسانی که در حال حاضر در فعالیت‌های جنایی و نظام عدالت کیفری، هستند، تلاش برای توانبخشی می‌تواند تکرار جرم را کاهش دهد و مردم را به مشارکت و پشتیبانی برای جامعه امن تر، سوق دهد.


-‌ تسهیل ورود مجدد به جامعه: ورود مجدد یک گام بزرگ رو به جلو در رسیدگی به خدمات مورد نیاز مجرمین سابق (زندانیان آزاد شده) است. با این حال، نیاز انتقال مجرم سابق از خدمات در دسترس و موجود بیشتر است.


- کسب و کار باید با سازمان­های کمک به مجرمین سابق و زندانیان آزاد شده، همکاری کند. بخش اصلاحات باید ایمان و اعتقاد جامعه، کسب و کار و دیگران را برای آماده کردن مربیان کسانی که در این سیستم هستند و به مشاوره مجرمین سابق، برای بازگشت آنها به جامعه، مشغول هستند، درگیر کند.


- آماده‌سازی زندانیان برای اشتغال پس از آزادی: باید آموزش مهارت اشتغال برای همه زندانیان از سیستم زندان را اجباری کند.


- تجدید نظر دستورالعمل‌های صدور حکم: باید دستورالعمل صدور حکم، بویژه برای برخی کسانی که در طبقه‌بندی جرایم غیر خشونت‌آمیز به‌عنوان مجرم، هستند، بدنامی در طول عمر و موانع اشتغال را برای کسانی که دوره محکومیت‌شان را گذرانده‌اند، حذف کند.


- پیاده سازی: در گام‌های بعدی جامعه نیاز به قرار دادن فوری این راهبرد در مرحله عمل دارد. از آنجا که مشارکت گسترده جامعه لازم است و راهبرد به همکاری سازمان‌های متعدد دولتی و خصوصی نیاز خواهد داشت، برای اطمینان از اجرای کار به یک گروه ضربتی نظارت، نیاز است.
 

ایران

110

پنج شنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶ -   اخبار حوادث - خبر از جام نیوز

کلیدواژه ها  :